Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde bir lisede yaşanan ve çok sayıda öğrencinin yaralanmasıyla sonuçlanan silahlı saldırının ardından, Kahramanmaraş’ta biri öğretmen, dokuzu öğrenci olmak üzere on kişinin hayatını kaybettiği ve çok sayıda öğrencinin yaralandığı olay toplumda derin bir travma yaratmıştır.

Bir çocuğun okula giderken çantasına kalem koyması gerekirken korku koyması.Bir annenin evladını sabah endişeyle uğurlaması. Bir öğretmenin öğrencilerini koruma kaygısı taşıması. Bunlar artık kabul edilemez.

Bu olaylar münferit değildir. Eğitim kurumlarında güvenlik zafiyeti görmezden gelinemeyecek boyuttadır. Okullar çocuklarımızın güven içinde olması gereken en kutsal alanlardır; ancak bugün kaygı ve endişe ile anılmaktadır.

Tarsus’ta Türk Eğitim-Sen, Eğitim-Sen, Eğitim-İş ve Eğitim Gücü-Sen şubeleri bir araya geldi ve Basın Açıklaması yaptı. Yarenlik Alanı’nda sloganlar eşliğinde yürüyüş yaparak okullarda artan şiddet olaylarına dikkat çekti. Bu ortak duruş, farklı görüşlerin ötesinde bir vicdan çağrısıdır. Çünkü mesele siyasetin değil “Çocuklarımızın Güvenliğidir”

Artık net gerçek şudur: Okullarda güvenlik ertelenemez bir zorunluluktur. Çocuklarımız hangi şehirden olursa olsun, hangi aileye doğmuş olursa olsun hepimizin Evladıdır, Canımız, Kanımız, Geleceğimizdir.

Peki neler yapılabilir? Her okula güvenlik görevlisi, kamera sistemleri, giriş-çıkış kontrolü için X-Ray uygulamaları, rehberlik hizmetlerinin güçlendirilmesi ve disiplin düzenlemelerinin yenilenmesi gerekmektedir. Şiddete yönelik yasal yaptırımlar da artırılmalıdır.

Ama belki de en sorunumuz şudur:”Çocuklarımızın okul kapısından girerken hissettiği o güven duygusunu yeniden inşa etmek”

23 Nisan’da bayrak asmak için camlara çıkan çocuklar, bugün hayatta kalmak için camdan atlamak zorunda kalıyorsa, burada sadece bir sorun değil, derin bir yara vardır. Ve bu yara görmezden gelindikçe daha da büyümektedir.

Bu acılar unutulmamalıdır. Unutulursa tekrar eder, Unutulursa büyür.

Ve en zor soru ise şudur: Daha kaç çocuk, daha kaç öğretmen, daha kaç hayat? Ve

Neden Hâlâ Milli Yas İlan Edilmiyor?